جلد چهارم از مجموعهی «اللهجبارالضار» با عنوانِ «قانون»، جسورانهترین و ساختارشکنانهترین اثرِ نیما شهسواری در حوزهیِ حقوقِ جزایی است. مسئلهی مرکزیِ کتاب، افشایِ پیوندِ میانِ «متونِ مقدس» و «خشونتِ مدرن» در قوانینِ جزاییِ کشورهایِ اسلامی (از ایران تا سودان و یمن) است. نویسنده استدلال میکند که قوانینِ جزاییِ فعلی نه برایِ تحققِ عدالت، بلکه برایِ نهادینهسازیِ استبداد و بندگیِ شهروندان طراحی شدهاند؛ جایی که قدرتِ سیاسی با جعلِ مفاهیمِ الهی، «آگاهیِ فردی» را سرکوب و «خشونتِ سازمانیافته» را در قالبِ موادِ حقوقی مشروعیت میبخشد.
ساختارِ تطبیقیِ اثر، سیری است از تحلیلِ ساختارِ «دیات» (به مثابهیِ کالاانگاریِ جان و تبعیضِ جنسیتی) تا کالبدشکافیِ تکنولوژیهایِ ترسِ حاکمیت مانند سنگسار، قطعِ عضو و مجازاتِ ارتداد. شهسواری با واسازیِ آرکتایپهایِ «عدالتِ بدوی»، نشان میدهد که چگونه قانون به ابزاری برایِ حفظِ اقتدارِ مطلقِ حاکمان بدل شده است. کتاب، مانیفستی است برایِ «حقوقِ جانگرایانه»؛ فراخوانی برایِ جایگزینیِ تمامیِ قوانینِ خشونتزا با «قانونِ رهایی» که بر پایهیِ برابریِ مطلقِ کرامتِ تمامیِ جانداران بنا شده است.
در راستایِ دکترینِ «جانگرایی» و نشرِ سبز، «قانون» کاملاً به صورتِ دیجیتال و متنباز عرضه شده است. نویسنده با نفیِ کاملِ چاپِ کاغذی و تأکید بر «حقوقِ درختان»، این اثر را به بخشی از مبارزهیِ بیولوژیک برایِ بقایِ زیستبوم و آزادیِ خردِ انسانی بدل کرده است. این جلد از مجموعهی «اللهجبارالضار»، دعوتی است برایِ آنان که میخواهند از «بندگیِ قانونی» رسته و با شناختِ زشتیهایِ سیستمِ قضاییِ استبدادی، جهانی بنا کنند که در آن، قانون نه ابزارِ سرکوب، بلکه پاسدارِ امنیت و آزادیِ تمامیِ جانها باشد.
