«قضاوت خدا» اثری است که با جسارتی بیپایان، بنبستهایِ سنتیِ الاهیات را در هم شکسته و سناریویی بدیع را ترسیم میکند: محاکمهیِ استبدادِ الهی توسطِ تمامِ جانداران. مسئلهی مرکزیِ کتاب، «وارونگیِ ترازویِ قضاوت» است؛ نویسنده استدلال میکند که ریشهیِ تمامیِ شرور نه در «شیطان»، بلکه در مفهومِ «نیاز» (آناتومیِ غریزه) نهفته است که خداوند به عنوانِ نقصِ خلقت در کالبدِ جانداران تعبیه کرده است. «قضاوت خدا» با واسازیِ آرکتایپِ «پاشا» (عصیانگرِ آگاه) و «دیوارهایِ ارغوانی» (قصرِ قدرتِ مطلق)، نشان میدهد که رهاییِ نهایی تنها زمانی محقق میشود که جانداران با عبور از ترسِ مذهبی، «نیاز» را از هستی بزدانند و جایگاهِ خدا را به سطحی برابر با دیگر موجودات تنزل دهند.
ساختارِ ششگانهیِ اثر، سیری است از آرمانشهرِ بدونِ خدا تا محاکمهیِ او در صحنِ دادگاهی جهانی. شهسواری با بهرهگیری از نمادِ «صور» (نه به مثابهیِ رستاخیز، بلکه زنگِ خطرِ خشونتِ الهی)، تضادِ بنیادینِ میانِ «عدالتِ مبتنی بر اطاعت» و «قانونِ رهایی» (عدمِ آزار) را به تصویر میکشد. کتاب، مانیفستی است برایِ «انسانگراییِ عصیانگر»؛ فراخوانی برایِ کسانی که آمادهاند با نفیِ سرنوشتِ محتوم، «دلنوشتِ» خود را بر پایهیِ برابریِ کاملِ تمامیِ جانها (از حیوانات تا انسان) بنا کنند.
در راستایِ دکترینِ «جانگرایی» و نشرِ سبز، «قضاوت خدا» کاملاً به صورتِ دیجیتال و متنباز عرضه شده است. نویسنده با نفیِ کاملِ چاپِ کاغذی و تأکید بر «حقوقِ درختان»، این اثر را به بخشی از مبارزهیِ بیولوژیک برایِ بقایِ زیستبوم و آزادیِ متافیزیکی بدل کرده است. «قضاوت خدا» دعوتی است برایِ آنان که میخواهند از بندِ بندگیِ قدسی رسته و با حذفِ ریشههایِ بیولوژیکِ رنج، جهانی بنا کنند که در آن «خدا» نه حاکمیِ جبار، بلکه شهروندی در کنارِ سایرِ آزادگان باشد.
