جلد دوم از مجموعهی «گواهِ ظلم» با عنوانِ «انجیل»، پژوهشی ساختارشکنانه برای فروریختنِ تصوراتِ عمومی از مسیحیت به مثابهیِ دینی صرفاً محبتمحور است. نیما شهسواری در این اثر، لایههایِ پنهانِ «اقتدارگراییِ الوهی» را در متونِ عهدِ جدید کالبدشکافی میکند و نشان میدهد که چگونه مفاهیمی چون «هلاکتِ ابدی»، «اطاعتِ محض» و «قضاوتِ خشن»، در تضادِ ماهوی با آزادیِ حقیقی قرار دارند. نویسنده با واسازیِ مفاهیمی چون «شمشیرِ جدایی» و «سلسلهمراتبِ بندگی» (در نامههایِ پولس)، پیوندِ میانِ الهیات و نهادینهسازیِ انقیادِ انسانی را افشا میسازد.
ساختارِ پژوهشیِ اثر، سیری است از نقدِ الهیاتِ ترس در «مکاشفاتِ یوحنا» تا افشایِ انحصارطلبیِ رستگاری در متونِ انجیلی. شهسواری با بهرهگیری از آرکتایپهایِ «آخرالزمان» و «کورهیِ آتش»، نشان میدهد که چگونه مذهب با تولیدِ دائمِ وحشت، خردِ فردی و آزادیِ فطری را سلب میکند. کتاب، مانیفستی است برایِ «عبور از الهیاتِ ترس»؛ فراخوانی برایِ تمامیِ کسانی که آمادهاند با نفیِ دگمهایِ موروثی، به جایِ پرستشِ قدرت، بر «قانونِ رهایی» (عدمِ آزارِ مطلق به جانداران) تکیه کنند.
در راستایِ دکترینِ «جانگرایی» و نشرِ سبز، «انجیل» نیز کاملاً به صورتِ دیجیتال و متنباز عرضه شده است. نویسنده با نفیِ کاملِ چاپِ کاغذی و تأکید بر «حقوقِ درختان»، این اثر را به بخشی از کنشگریِ زیستمحیطی برایِ بقایِ تنِ طبیعت بدل کرده است. این جلد از مجموعهی «گواهِ ظلم»، دعوتی است برایِ آنان که میخواهند با بیداریِ آگاهانه، جهانی بنا کنند که در آن «مهر» نه ابزاری برایِ سلطهیِ ایمانی، بلکه رویکردی آزادانه در میانِ تمامیِ موجوداتِ هستی باشد.
