Minęło dziesięć lat od mojej ucieczki z Tartaru. Ocaliłam zaświaty, ale przy okazji straciłam Łaskę i stałam się potępioną duszą. Łaska niby do szczęścia aż taka potrzebna nie jest, ale zrozumienie i wspólne cele w związku raczej się przydają. Kto by przypuszczał, że nasze drogi z Belethem się rozejdą? Ja na pewno nie. A już w ogóle nie wpadłabym na pomysł pracy w „Top Angel”, konkursie na anielicę, któremu przewodniczyłam. Dodajmy do tego Lucyfera, który swoją depresję postanowił uleczyć przyspieszoną Apokalipsą, Azazela, który ma niebawem wyjść z anielskiego więzienia, dokąd trafił podczas próby wciśnięcia guzika WIELKIEEEGO KATAKLIZMU, Beletha szukającego mitycznego ifrita oraz dziwne drzewo w ogrodzie cherubina Uzjela, mojego nowego… kolegi.
Jedno jest pewne: w zaświatach nie da się nudzić.
Książka zawiera opowiadanie „Gdzie Mikołaj nie może… tam diabła pośle!”, poprzednio opublikowane w antologii „Wigilijne opowieści” (2020).
