«اورازان» نوشته‌ی جلال آل‌احمد، روایتی مشاهده‌محور از زندگی مردم روستای اورازان در منطقه‌ی طالقان است. آل‌احمد با رفت‌وآمد و اقامت در این منطقه، شیوه‌ی معیشت، روابط اجتماعی، باورها، آداب و رسوم و شرایط اقتصادی مردم را ثبت کرده و تصویری ملموس از جامعه‌ی روستایی ایران به دست داده است. کتاب از کشاورزی و دامداری تا آیین‌های محلی، مراسم سوگواری و کمبود امکانات عمومی را دربرمی‌گیرد. نویسنده در مقدمه تأکید می‌کند که قصد نگارش سفرنامه‌ای متعارف یا تحقیقی رسمی درباره‌ی آداب و رسوم را نداشته و یادداشت‌هایش حاصل مشاهده و کنجکاوی مستقیم بوده است. «اورازان» علاوه بر ارزش ادبی، سندی اجتماعی و فرهنگی از شیوه‌ی زندگی، باورها و مناسبات مردم یک جامعه‌ی محلی در ایران معاصر به شمار می‌رود.
